Kan, gözyaşı ve toprak,,

İç içe bunlar ağlayarak,

Dünya yaşıyor bu gerçeği.

Ve ben kaçıyorum dönmemecesine,

Nereye ve ne zamana dek,

Kaç kaçabilirsen.

Günah yüklü omuzlar,

Ve bedeni taşımayan cılız ayaklar,

Bir savaş çağındayız şimdi.

İçinde yaşıyoruz savaşın.

Ama bizler uzak mı uzak

Bir yaban elde,

Bir elimiz yağda,

Bir elimiz balda.

Gözlerde dünya neşesi.

Yitirmişiz kutsallığa ait ne varsa.

Yitirmişiz kardeşlik duygularımızı.

Dünya bize hükmetmiş,

Dünyada savaş verirken kardeşlerim.

Dünyacı olmuş bedenim,

Lanetliyorum kendimi.

Günah dolu kentin kalabalık caddelerinde,

Bir bir geçiyor gözlerimin önünden,

Günah abideleri.

Resmileşmiş zulüm yatakları.

Sonra kendimi dinliyorum.

Ve ben diyorum,

Dünyalaştım!.

Dünya bana hükmediyor!

                                      17.02.1979/ 01:00