Bahçemiz Şenlensin
Baba ben gül’üm
Ya sen baba
Sorma gülüm
İçimde bir ses
Dönme dolap gibi
Dönüyor dönüyor
Gül sen bülbülsün bahçemizin
Öt bülbül öt
Bahçemiz şenlensin
Üşüyorum
Çocuklar büyüyor çocuklar
Ve biz kış mevsimine koşarak gidiyoruz
Anne ses ver
Yün yorganların nerede
Ve yün çoraplarım
Anne üşüyorum
Üstümü koynunda ısıttığın havlu ile
Anne ört beni üşüyorum…
Anne Bekletme Beni
Doğum günleri ölüm günleri gibi
Şen şakrak olmalı mı
Ve ölüm doğumun ikizi
Mevsim kış olunca
Lapa lapa kar yaprakları
Üstüme üstüme düşüyor
Anne bekletme beni
Soğukta titriyorum…
Dün Gazze'deydim
Seni özleyeceğim
Kar’ın ay’ı özlediği gibi
Ve sana koşacağım
Rekorlar kıracağım
Göreceksin avuçlarımda biriken kar ile
Sana dünyalar kuracağım
Yeter ki yanımda kal
Mevsim her daim bahar…
Dün Gazze’deydim
Yetim ve öksüzler yurdu
Mezarlıklarda dolaştım
Ne mermer ne taş
Açılıp kuyulara doldurmuşlar
Ve kahramanlar yurdunda
Ben arsız ve sözsüz..
Caterpillar burada
Aç canavar gibi
Toprağı kazıyorlar
Hiç doymuyor kepçeler
Kazdıkça acıkıyorlar…
Mezarın başındayım
Mezarın başındayım
mezarcı kazmanı ver
ver küreği
toprak bana nazlanma
ve seni derin derin kazacağım
kim ağlar
kim kimi dağlar
umrumda değil
bildiğim mezarcı
kürek benim
kazma benim
kefen benim
tabut benim…
09.02.2025/22.19/Pazar
















