Bahçemiz Şenlensin
Baba ben gül’üm
Ya sen baba
Sorma gülüm
İçimde bir ses
Dönme dolap gibi
Dönüyor dönüyor
Gül sen bülbülsün bahçemizin
Öt bülbül öt
Bahçemiz şenlensin
Üşüyorum
Çocuklar büyüyor çocuklar
Ve biz kış mevsimine koşarak gidiyoruz
Anne ses ver
Yün yorganların nerede
Ve yün çoraplarım
Anne üşüyorum
Üstümü koynunda ısıttığın havlu ile
Anne ört beni üşüyorum…
Anne Bekletme Beni
Doğum günleri ölüm günleri gibi
Şen şakrak olmalı mı
Ve ölüm doğumun ikizi
Mevsim kış olunca
Lapa lapa kar yaprakları
Üstüme üstüme düşüyor
Anne bekletme beni
Soğukta titriyorum…
Gazze'ye Mektup
Sağır mı oldum duymuyorum
Kör mü oldum kordayım
Lâl oldum susturuldum
Ellerim el oldu
Parmaklarım bana yabancı
Mektuplarım Gazze’ye gitmez oldu
Kelâmlarım kalemsiz kaldı
Kuyudayım Yusuf’muyum
Gemideyim Nuh’muyum
Bilemedim Rabbim
Secdede Hüseyin’miyim?
Bilemedim…
