Beyin ve kalp,

Bende ve tüm insanlarda,

Var olan.

Beyin, esrar beldesi,

Kalp mücevher kalesi.

İnsan bir dolaptır dönen,

Kalpten beyine, beyinden kalbe.

Bu akış müthiş bir fırtına,

Bu dönüş bilmem hangi ülkenin,

Eni boyu meçhul hortumu.

Ve insan zavallı,

Bir çöp misali.

Hortum koca bir dev,

Dönen insan,

Dönen çöp,

Erimekte bir bir.

Gerçeğin sırrına ermeden.

İnsan çöp,

Gerçek hortum.

Madde çağında beynimde,

Geometrik şekilleri,

Saraylar köşkler,

Ve o kıvrım kıvrım

Şeytanlar.

İstila edilmiş bir beyin,

Körelmiş bir kalp,

Ve çöp insan,

Güç dayanır mı bu müthiş

Zelzeleye!?

Beyin ve kalp bir şeyler

İstiyor.

Hortum yutmasın,

Ve insan çöp olmasın.

Saraylar, kadınlar ve bilmem neler,

Alsınlar beyin ve kalpten,

Güzeli ve bilinmeyeni.

Getirsinler veya gelsin,

Yoksa beynimi bir masaya,

Kalbimi bir masaya,

Koymak ve onu

Cellâdın satırı ile

Doğramak kalıyor bana.

Çünkü güçsüzüm,

Çünkü hortumla dövüşecek

Ben değil miyim?

                                      16.03.1979