Göz göz oldu ruhum,

Soluklarım ilmik ilmik.

Bir çağ, sarhoş kusmuğu,

Gözlerimi çekip almak,

Soluklarımı tüketmek

                   İstesem de…

Günah kenti bir canavar,

Kaldırımlarını arşınlayan cenabet

                   Ayaklar…

Bu göz bu soluk sevgi adına,

Ya şimdi, bu kentte kan kusar

                   Oldu nurlu gözler…

Yürüttüler birer birer beni, seni,

                   Ötesinde bizleri.

Kirli kentin, günah yağan havasında,

Gördüm ki insanlar şemsiye açmışlar,

                   Çamurdan korunmak adına.

Göremedim, günaha örtü açana

Çakıldım kaldım kentin ortasında.

Alın dedim insanlar, gözlerim ki,

                   Günah dolu.

Alın dedim insanlar soluğum ki,

                   Şehvet dolu.

Bir “jumbo” hızı ile akıverdim,

Durmak yasaktı, artık yasak

Bir yere çarptım ve

                   Kayboldum.

Ayıldım, bir dünya kucak açmıştı bana,

Gördüm ki toprağa dost olmuş faniler.

Otlar bitmiş üzerlerinde,

Yazılar mezar taşlarında.

Kaldırın, yok edin o yazıları,

Toprakla konuşmak istiyorum.

Harfler, rakamlar bir iskelet gibi,

Çekin alın önümden çekin alın.

Ruhumdaki fırtına dinmek uğruna,

Alıp götürdü beni faniler ülkesine.

Dertlerimi bir bir saydım,

Onlar da ağladılar halime.

Dediler yürekli yürekli…

Sabret delikanlım sabret!

                                     08.06.1979/ Salıpazarı