Geceyi bölen gündüzün gaflet cetveli,
Ağıtları söyleten, günahların yükü.
Yatak Hintlinin çivili tahtası.
Yorgan giyotinin üst çenesi.
Aşk aramamaktan betonlaşan ruhum,
Çile duyamamaktan duran kalbim.
Soru: bu ben miyim?
Geceyi durdurmasını bilenlere,
Ne kadar muhtaç kalbi?
Bilenler fısıldasa bu mesajı,
Belki bir kapı açılır,
Hüzünlü kalbe ve kalplere.
21.10.1980/ 24:00/ Z. Kamil








