Biri var şu köşede;

Avuç yerine yüreğini,

Zift kokan toprağa,

Mendil kılan.

Dokunsan eriyecek

Denli şeffaf.

Eğildim yüreğine,

Yüreğimle.

Ne ses, ne soluk.

O çocuk,

O.

Yani bizlerin çocuğu.

Kimsesizliğin hançerinde,

Ölüme zarf kılınmış.

Köşe başlarında asitle,

Ziftle vuruyorlar.

Medet ey ulu Allah!

Ve yüce Resul!

Ben de bir dinleyiciyim.

                                      Ekim 1983