Zonklar yüreğim zonklatırlar seni,
Rüzgarı içine çekmek istersin içine çektiğin sanki bir zehir.
Uykun uçar gider çağırırsın nazlanır bekletir seni.
Tesbih tanelerini bir bir devşirirsin sen bitersin gece bitmez.
Usul usul kapı aralanır aldırış etmezsin beklediğin sanırsın ki istemekle gelir. 
Açılan kapıdan içeri giren içinde yenemediğin ve seni tırmalayan korkularındır.
Ezanlar yeditepeden, hastane, hapishane pencerelerinden süzülür gelir. 
Uykuda olanlar uyku hali zannederler buralarda adama öğretirler gafletin uyku olmadığını.
İki dudak arasında bir harf büyür de büyür harfler heceleri tutsak kılar.
Cümleler kendi okyanuslarına çekilmiş bir balık gibidir artık.
Avcılar bir başka mevsimi beklerler.
Hastane odalarında hep umut perdeleri çekilir.
Dedim ya iki dudak arasına kilitlenmiş bir harf ömür denen destanı çizer de gider...
Nejdet Külünk
Joomla Template - by Joomlage.com